środa, 29 lipca 2015

Obóz zagłady w Sobiborze


Obóz funkcjonował w ramach „Einsatz Reinhardt”, powstał na przełomie kwietnia i maja 1942r.
Bezpośrednie położenie obozu przy linii kolejowej Lublin-Chełm-Włodawa umożliwiało sprawne doprowadzanie transportów. Przyjmuje się, że w obozie zagłady w Sobiborze zostało zamordowanych około 250 000 Żydów. Wśród ofiar znalazły się też niewielkie grupy Romów. Ponad połowę ofiar stanowili Żydzi polscy. Pozostali to obywatele różnych państw europejskich okupowanych przez III Rzeszę. 

14 października 1943 r. w obozie wybuchło powstanie. Po zabiciu kilku członków SS oraz strażników licznej grupie więźniów udało się uciec. Bunt nie objął jedynie obozu III. Do końca wojny przeżyło 46 osób z tej grupy rebeliantów oraz kilku uciekinierów, którzy zbiegli z Sobiboru w innych okolicznościach. (polecam film- "Ucieczka z Sobiboru")

Po powstaniu Niemcy postanowili zlikwidować obóz. Więźniowie żydowscy sprowadzeni z obozu zagłady w Treblince rozbierali baraki oraz komory gazowe. Po zdemontowaniu urządzeń obozowych grupa ta została rozstrzelana na terenie obozu.





Alejka pamięci wyłożona pamiątkowymi kamieniami




Kopiec pamięci ofiar

















niedziela, 9 listopada 2014

wtorek, 26 sierpnia 2014

Lack

Kościół Matki Bożej Bolesnej w Lacku - dawna cerkiew unicka, a następnie prawosławna.

Unicka cerkiew w Lacku została wzniesiona w 1795. Jej patronem był bł. Jozafat Kuncewicz. Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej przeszła w 1875 na własność parafii prawosławnej. We władaniu Kościoła rzymskokatolickiego obiekt znalazł się w 1951 i wtedy został gruntownie przebudowany. Od 1978 jest to świątynia parafialna.

Ołtarz główny kościoła został wykonany w XVIII w. W ołtarzu znajduje się obraz patronki świątyni. Dwa ołtarze boczne są młodsze, powstały na pocz. XIX w. Na strychu kościoła przechowywane są carskie wrota z niezachowanego ikonostasu cerkwi w Lacku. Zabytkowymi elementami wyposażenia obiektu są również obraz Chrystusa z Marią Magdaleną (XIX w.), rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego (XVIII w.), niewielki krzyż ołtarzowy (XVIII w.) i kielich (XVII-XVIII w.)